Joey tatlong taon iyak nang iyak!

Original article prepared by Istorya News with AI assistance, based on reporting from Pilipino Star Ngayon. Verified against the published source before release.
Ipinagdiriwang ni Joey Albert ang kanyang ika-apatnapu’t limang anibersaryo sa music industry. Hinding-hindi raw makalilimutan ng singer ang kanyang unang karanasan na nakapuno ng isang concert venue noong siya ay baguhan pa lamang sa industriya. Sa kanyang pagninilay, ibinahagi niya ang kanyang karanasan sa concert na pinamagatang "Larger Than Life" na ginanap noong 1985 sa Ultra. Ayon sa kanya, ito ang kanyang pagkakataon upang patunayan ang kanyang sarili bilang isa sa mga pangunahing concert queens sa bansa. "I filled it up and I did it. It was a 100% OPM tribute to my colleagues," ani Joey sa kanyang panayam kay Boy Abunda sa programang Fast Talk.
Bilang bahagi ng kanyang selebrasyon, gaganapin ang concert na pinamagatang "Fortyfied Joey Albert 45" sa darating na July 30 sa Newport Performing Arts Theater. Bukod sa kanyang pagganap, ang kanyang kaibigan na si Pops Fernandez ang naging producer ng nasabing concert. "So this is a repeat performance. We’re officially sold out again. I want to celebrate 45 years. Because as you know, I celebrated the 40th thru a livestream concert. So, I wanted to do naman 45th also," dagdag pa niya. Sa isang pagkakataon, nag-usap sila ni Pops habang nagba-breakfast at nagbigay siya ng ideya na nais niyang ipagdiwang ang kanyang ika-45 anibersaryo.
Kahit na sumikat siya noong dekada 1980, sinabi ni Joey na wala siyang naramdaman na kompetisyon sa kanyang mga nakasabayan. "Rivalry was not in the 80s. I’m sorry, but we were all friends. Pops (Fernandez), Martin (Nievera), Gary (Valenciano), Zsa Zsa (Padilla), Raymond (Lauchengco), Iwi (Laurel), Lou Bonnevie," giit niya. Ipinakita nito na sa kabila ng kanilang tagumpay, ang pagkakaibigan ang nanatiling mahalaga sa kanilang lahat.
Noong 1994, nagdesisyon si Joey na talikuran ang kanyang karera sa Pilipinas at lumipat sa Canada. Ayon sa kanya, hindi naging madali ang desisyong ito. "My husband really wanted me to move there for our children. Napakahirap, siguro tatlong taon, iyak ako nang iyak. Na-depress ako siyempre hindi ko naman ipapakita. Nakaka-depress, parang pinatay ‘yung ilaw sa buhay ko," pagbabahagi niya. Sa kabila ng kanyang kalungkutan, sinabi niyang masaya siya kasama ang kanyang pamilya, ngunit nahirapan siya sa pagkawala ng kanyang mga kaibigan at karera.
Isang malaking pagsubok ang hinarap ni Joey nang siya ay nagkaroon ng cervical at colon cancer. Sa kabila ng mga pagsubok, ang pag-asa at pananampalataya ang kanyang naging sandigan. "Hope and faith, actually alam ko na ‘yung background. My family has a lynch syndrome, right? So nakita ko na ‘yung father ko yumao, ‘nakita ko yung sister ko yumao. Parang half of you expects it already na mangyayari ito sa akin eh," aniya. Sa kabila ng kanyang karanasan, patuloy siyang lumaban at nagbigay inspirasyon sa iba.
"At least alam ko na kapag may nangyari sa akin, maganda na ‘yung naiwanan ko. Mahirap, masakit. At saka ‘yung sinabi sa akin ng nanay ko, ‘Huwag na huwag mong ipapakita sa tao na naghihirap ka kasi hindi maganda ‘yon.’ So, I’d always come back here na parang walang nangyari. It helps you also to carry that burden joyfully. Kaya nai-inspire din ‘yung ibang tao. Kung kinaya ni Joey, kaya ko rin," pagtatapos ni Joey. Ang kanyang kwento ay isang patunay ng katatagan at pag-asa sa kabila ng mga pagsubok sa buhay.
